شرایط حقوقی جزایر سه گانه

تخلیه به جهت تغییر شغل
1396-05-16
تهدید به بمب گذاری وسایل نقلیه
1396-05-16

موضوع اساسی در بحث جزایر سه گانه حاکمیت ایران بر خلیج فارس از زمان حضور انگلیسی ها در این جزایر است و تصاحبی که بر اساس اصول و قواعدی همچون سرزمین بلاصاحب صورت گرفته بوده است در حالی که این جزایر در حاکمیت دولت ایران قرار داشته است و باید بررسی گردد که آیا ضعف یک دولت در حاکمیت میتواند دلیلی بر از دست دادن قدرت حاکمیتی خود بر سرزمین خود شود.

حاکمیت ایران بر جزایر سه گانه خلیج همیشه فارس ریشه در گذشته های دور دارد. در دوره امپراطوری مادها، هخامنشی، اشکانی و ساسانی، و نظم امنیت حاصل از این حاکمیت در سرتاسر خلیج فارس و جزایر برقرار بوده است. بعد از ورود دولت انگلیس در سال 1622 میلادی این جزایر در بین سالهای 1903-1971 میلادی در اختیار شارجه و راس الخیمه قرار گرفت. دلیل این موضوع نیز از طرف دولت انگلیس این بود که این جزایر در زمان تصرف در اختیار هیچ دولتی نبوده و امارات نیز تا زمان مشخص شدن اثبات غیر قانونی بودن تصرف حق نصب پرچم خود را دارد و این دولت نیز با سو استفاده از وضعیت موجود در جهت حفظ منافع خود اقدام به انعقاد قرارداد های تحت الحمایتی با شیوخ عمان نمود و یکی دیگر از دلایل جدایی جزایر فوق نیز این بود که دولت انگلیس از نفوذ در ایران هراسان بودند و انها بدون در نظر گرفتن اصول بین الملل اقدام به مطرح نمودن مالکیت و حاکمیت شیوخ مزبور نمودند.

طبق ماده 3 کنواسیون حقوق دریاها 1982، حداکثر دریای سرزمینی 12 مایل است. باتوجه به ضبط قشم در اسناد بین الملل در صورتی که از آن به سمت تنب بزرگ و از آن طرف به طرف قشم ادامه دهیم میبینیم که فاصله 24 مایل دریایی کمتر است، که این امر در مورد تنب کوچک و ابوموسی نیز صادق است و از سویی شارجه تا ابوموسی بیش از 67 کیلومتر است، یعنی بیش از 2 برابر دریایی سرزمینی که بیش از 24 مایل است که منطقه نظارت و دریای سرزمینی روهم رفته میتواند 24 مایل دریایی پهنا داشته باشد. در صورتی که از ابوموسی به شارجه برویم و از آنجا به ابوموسی فاصله 12 مایل دریایی برهم منطبق نمی شوند و از نظر حقوقی این امر پذیرفته نیست.

 

ترجمه آخرین اظهار نظر وزیر امور خارجه امارات در تاریخ 25/9/2016 در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، به نقل از سایت وزارت امور خارجه امارات:

Mr. President, The crises of our region should not distract us from our core national issue which is the sovereignty of the UAE over its three islands: Greater Tunb, Lesser Tunb and Abu Musa, which are occupied by Iran against the provisions of international law and the Charter of the United Nations. My country has called, and continues to call on, our neighbor Iran, to return the occupied islands to their rightful owners either voluntarily or through peaceful means, particularly through international justice or arbitration, in order to maintain friendly relations and goodneighborliness in the Arabian Gulf region. We also affirm that my country will never give up its sovereign right over these islands, and this approach emphasizes the UAE’s insistence on the principles of international law

بحران های منطقه نباید ما را از مسئله اصلی که حق حاکمیت امارات متحده عربی بر جزایر است جدا سازد. جزایر سه گانه که ایران در مقابله با قوانین بین المللی و منشور سازمان ملل آن را اشغال نموده است، و ما خواستار بازگشت جزایر و حل فصل موضوع از طرف ایران به صورتی داوطلبانه و یا صلح آمیز از طریق مجامع بین المللی داوری هستیم، و این هم به دلیل حسن همجواری در خلیج فارس است و ما تاکید داریم که هرگز از حاکمیت خود در برابر جزایر سه گانه بر اساس رویکرد امارات متحده عربی در پرتو اصول و قوانین بین المللی عقب نخواهیم کشید.

شما عزیزان میتوانید با مراجعه حضوری به دفتر وکالت ما از مشاوره رایگان با وکیل و مشاور حقوقی ما بهرمند شوید. پس جهت تعیین وقت مشاوره با ما تماس بگیرید.

شرایط حقوقی جزایر سه گانه